tamamen hazırdım.
biraz geri çekilmeme izin bile vermeden beni itti ve geçti.oda çok küçüktü zaten.böyle şeyler olabilirdi.anlıyordum onu ama bari bi 'pardon' deseydi.
-"üzgün müsün?"dedim.
-"niye ki?"dedi.oralı olmadı ve tütünleri parmağıyla alıp kağıdın arasına koydu,yavaş ve titrek.
-"nasıl olurda hala bu kadar yavaşsın"dedim.
-"olucaksa düzgün olsun"dedi.haklıydı ama hiç bir zaman bir şeyi düzgün yapmayaı başaramamış kişilerden çok duymuştum bu lafları.muhtemelen duymaya devam edicektim.
-"yazılarımı mektupla kendime yollamayı planlıyorum"dedim.
-"deli misin sen?"dedi.dik dik bakıyordum gözlerine.
-"sana yolladığım mektuba ne oldu peki?"dedim ki hatırlamıyordu bile.çok zaman geçtiğide yoktu,belki bir iki yıl ama içinde kayda değer cümleler olduğunu düşünüyordum.yanılmıştım ve tamamen hazırdım.
-"biraz sesi kıs."dedi ayağa kalktım ve bilgisayarın yanına gittim.sesi kısmak istemiyordum.
-"hatta kapatabilirsin bile"
sadece kıstım.ve o suların geldiğini farketmemişti.hala yüzünü içme suyuyla yıkıyordu.çok susamıştım
ve tamamen hazırdım.pancurları kapattı.
hiç düzgün olmamıştı.
