Bu sokağı hiç bu kadar boş ve gürültülü görmemiştim,
alkışlanınca belirsizce gelen ağlama hissi gibi sol ayağımın küçük parmağı,
ve üzerime konan ölü sinekler.
evden çalışıyorum bebeğim,
Çocuğumuza çikolata alabilmek için.
Gezegenler hareket edinceye kadar,
doğru duydun: Kadın anatomisi.
Köprü değil de ne bu sırtımdaki?
Ezanı ilk defa duyuyorum sanıyorlar,
ellerinde dondurma,
hayranlıkla veya her ne ise,
Kulaklarında,
Geçiyordum öylesine ve ilklerini bana yakıştırarak bakıyorlar.
Hayır bebeğim,
Hap lazım değil.
Veya her ne ise.
